یادداشت

پله های نفرین شده

✍️شاید بیش از یکسالی باشد که پله های برقی سر زرافشان و باغ فیض خراب اند. پله هایی که کارکرد صحیح آن ها می تواند تسهیل کننده در رفت و آمد و حافظ جان شهروندان سالخورده و کم توانان جسمی و حرکتی و افراد بیشماری باشد که در طول روز مجبورند تا عرض جاده ساوه قدیم و بزرگراه آیت الله سعیدی فعلی را طی کنند.
🔹جاده ای که در گذشته های دور فقط به علت نداشتن پل هوایی هر از چندگاهی شاهد تصادفات بی شمار و به خطر افتادن جان انسان های بی گناهی بود که گناهشان فقط نبود پل هوایی برای عبور از عرض خیابان بود. اتفاقات ناخوشایندی که قدیمیان این منطقه آن صحنه های دلخراش را به یاد دارند. جاده ای که در حال حاظر پُل و حتی پله برقی هم دارد؛ اما پله برقیش مدت هاست که بودش با نبودش چندان تفاوتی ندارد، که البته بودش و عدم کارش و در جلوی چشم قرار گرفتنش بیشتر از نبودش باعث اعصاب خوردیست که اگر نبود می گفتند نیست حال آنکه هست.
🔻گزارش هایی نیز درباره خرابی آن ها و اعتراض شهروندان تهیه و پخش شد، اما از تعمیر یا تعویضشان خبری نشد که نشد. اکنون پرسیدنی است که چرا هر روز باید شاهد آن باشیم که سالمندان و ناتوانان جسمی و حرکتی عرض خیابان را با استرس و سختی عبور می کنند؟!
🔹 اگر کمی خرافی باشیم حس می شود تعمیر و راه اندازی این پله برقی ها به نحوی نفرین و بختشان بسته شده است و مشخص نیست کی گشایشی برایشان حاصل خواهد شد و عاقبتشان ختم به خیر می شود. شاید باز هم باید منتظر نشست، منتظر نشست و منتظر نشست و منتظر… .
✍️ داود مبهوت

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا